Renta wyrównawcza
Renta wyrównawcza ma pokryć różnicę między tym, co zarabiałby Pan/Pani dziś, gdyby nie wypadek, a tym, co faktycznie wpływa na konto. Pomagamy ją uzyskać, a w sprawach starych rent także podwyższyć do poziomu odpowiadającego obecnym zarobkom. Telefon: 535 78 78 08.
Czym jest renta wyrównawcza
Renta wyrównawcza, nazywana też rentą z tytułu utraty zdolności do pracy zarobkowej, wynika z art. 444 § 2 Kodeksu cywilnego. Przysługuje osobie, która wskutek wypadku całkowicie lub częściowo utraciła możliwość zarobkowania. Wypłaca ją sprawca wypadku lub, znacznie częściej, jego ubezpieczyciel z polisy OC.
Istotą tego świadczenia jest wyrównanie różnicy, a nie zastąpienie całego wynagrodzenia. Punktem wyjścia jest hipotetyczny zarobek, czyli kwota, którą poszkodowany osiągałby, gdyby do wypadku nie doszło. Od niej odejmuje się to, co poszkodowany faktycznie otrzymuje: rentę z ZUS oraz dochody z pracy, którą mimo ograniczeń zdrowotnych może wykonywać. Różnica stanowi rentę wyrównawczą.
Ważne jest, że hipotetyczny zarobek nie jest zamrożony na poziomie z dnia wypadku. Ocenia się go według tego, ile poszkodowany zarabiałby dziś, z uwzględnieniem naturalnego rozwoju kariery i wzrostu wynagrodzeń w jego branży. To właśnie dlatego renty wyrównawcze ustalone wiele lat temu bywają dziś rażąco zaniżone i nadają się do przeliczenia.
Renta wyrównawcza jest świadczeniem odrębnym od renty z ZUS i od zadośćuczynienia za krzywdę. Może być wypłacana równolegle z nimi, przy czym świadczenia z ZUS pomniejszają jej wysokość, ponieważ celem renty jest wyrównanie rzeczywistej straty, a nie podwójna rekompensata.
Komu przysługuje renta wyrównawcza
Osobie, która całkowicie utraciła zdolność do pracy
Renta odpowiada wówczas pełnemu hipotetycznemu zarobkowi pomniejszonemu o świadczenia z ZUS. To najczęstszy i najwyższy wariant tego świadczenia.
Osobie, która utraciła zdolność do pracy częściowo
Poszkodowany może pracować, ale w węższym zakresie lub na gorzej płatnym stanowisku. Renta pokrywa różnicę między dawnym a obecnym poziomem dochodów.
Osobie, która musiała zmienić zawód
Jeżeli uraz wykluczył wykonywanie dotychczasowego zawodu i wymusił przekwalifikowanie na niżej opłacane zajęcie, różnica w wynagrodzeniu podlega wyrównaniu.
Osobie poszkodowanej przed rozpoczęciem pracy zawodowej
Także wtedy, gdy wypadek zdarzył się w dzieciństwie lub w trakcie nauki, można wykazać, jaki zawód i jakie zarobki byłyby prawdopodobne bez wypadku.
Jak liczy się rentę wyrównawczą
Obliczenie sprowadza się do jednego działania: hipotetyczny zarobek minus faktycznie uzyskiwane dochody i świadczenia. Trudność leży nie w arytmetyce, lecz w ustaleniu pierwszego składnika.
Hipotetyczny zarobek ustala się na podstawie dokumentów o zarobkach sprzed wypadku, danych o wynagrodzeniach na analogicznych stanowiskach oraz statystyk Głównego Urzędu Statystycznego dotyczących przeciętnego wynagrodzenia. Uwzględnia się przy tym prawdopodobny przebieg kariery: awanse, wzrost stażu, podwyżki branżowe.
Przykład obliczeniowy (dane hipotetyczne). Poszkodowany przed wypadkiem pracował jako operator maszyn. Dziś na tym stanowisku zarabiałby określoną kwotę wynikającą z danych rynkowych. Otrzymuje rentę z ZUS i dodatkowo pracuje w lżejszym charakterze za niższe wynagrodzenie. Renta wyrównawcza odpowiada różnicy między hipotetycznym zarobkiem a sumą renty z ZUS i faktycznego dochodu. Rzeczywisty wynik zależy od dokumentacji i ustaleń w konkretnej sprawie.
Renta wyrównawcza nie rośnie sama. Nie obejmuje jej coroczna waloryzacja znana ze świadczeń ZUS. Kwota ustalona w wyroku lub ugodzie pozostaje niezmieniona, dopóki jedna ze stron nie zażąda jej zmiany na podstawie art. 907 § 2 Kodeksu cywilnego. Ponieważ przeciętne wynagrodzenie rośnie z roku na rok, a hipotetyczny zarobek jest do niego przywiązany, renty ustalone kilkanaście czy kilkadziesiąt lat temu odbiegają dziś od poziomu, który odpowiadałby ich pierwotnej funkcji. Szczegółowo opisujemy to na stronie o podwyższeniu renty.
Dlaczego warto skorzystać z pomocy adwokata
Spór o rentę wyrównawczą jest w praktyce sporem o wysokość hipotetycznego zarobku. Ubezpieczyciele konsekwentnie przyjmują tu wartości zaniżone, najczęściej zamrożone na poziomie z dnia wypadku i pomijające późniejszy rozwój kariery oraz wzrost wynagrodzeń. Sprawy prowadzimy zdalnie na terenie całego kraju.
- Ustalenie hipotetycznego zarobku według aktualnych danych rynkowych i GUS
- Weryfikacja wyliczeń przedstawionych przez ubezpieczyciela
- Prowadzenie sprawy o przyznanie renty oraz o jej późniejsze podwyższenie
- Praca z opiniami biegłych z zakresu medycyny pracy i wyliczeń zarobkowych
- Doświadczenie w sporach z ubezpieczycielami w sprawach rentowych
- Obsługa zdalna na terenie całego kraju
Wolisz, żebyśmy oddzwonili?
Wystarczy imię i numer telefonu. Sprawy nie trzeba opisywać w formularzu, omówimy ją podczas rozmowy.
Jak uzyskać rentę wyrównawczą
Analiza sytuacji zawodowej
Ustalamy, co poszkodowany robił przed wypadkiem, jakie miał kwalifikacje i perspektywy oraz jaki jest jego obecny stan zdrowia i możliwości zarobkowe.
Ustalenie hipotetycznego zarobku
Zbieramy dokumenty o dawnych zarobkach oraz dane o obecnych wynagrodzeniach na porównywalnych stanowiskach. To najważniejszy element całego wyliczenia.
Wezwanie ubezpieczyciela
Kierujemy do zobowiązanego udokumentowane żądanie wypłaty renty w ustalonej wysokości wraz z uzasadnieniem sposobu jej obliczenia.
Postępowanie sądowe
W razie odmowy lub zaniżenia świadczenia kierujemy sprawę do sądu. Wysokość utraconych zarobków ustalają zwykle biegli sądowi.
Najczęściej zadawane pytania
Odpowiedzi na pytania, które najczęściej słyszymy od naszych klientów.
Renta z ZUS to świadczenie z ubezpieczenia społecznego, wypłacane niezależnie od tego, kto spowodował wypadek. Renta wyrównawcza jest świadczeniem cywilnoprawnym od sprawcy lub jego ubezpieczyciela i ma wyrównać różnicę, której renta z ZUS nie pokrywa. Oba świadczenia mogą być pobierane równocześnie, przy czym renta z ZUS pomniejsza wysokość renty wyrównawczej.
Tak, jeżeli wskutek wypadku zarabia Pan/Pani mniej niż zarabiałby bez niego. Renta pokrywa wtedy różnicę. Podjęcie lżejszej lub gorzej płatnej pracy nie pozbawia prawa do świadczenia, a wręcz ułatwia wykazanie rzeczywistej straty zarobkowej.
Nie. W odróżnieniu od świadczeń z ZUS renta wyrównawcza nie podlega automatycznej corocznej waloryzacji. Jej wysokość zmienia się dopiero wtedy, gdy jedna ze stron zażąda zmiany na podstawie art. 907 § 2 Kodeksu cywilnego, powołując się na zmianę stosunków, na przykład na wzrost przeciętnego wynagrodzenia.
Tak. Ponieważ hipotetyczny zarobek jest powiązany z aktualnym poziomem wynagrodzeń, renty ustalone kilkanaście czy kilkadziesiąt lat temu zwykle nie odpowiadają już swojej pierwotnej funkcji. Można żądać ich zmiany oraz wyrównania zaległych rat za okres do trzech lat wstecz.
Zwykle tak długo, jak długo trwa stan uzasadniający jej przyznanie. W praktyce oznacza to okres utraty lub ograniczenia zdolności zarobkowej, najczęściej do osiągnięcia wieku emerytalnego, choć w razie trwałych następstw wypadku świadczenie może być przyznane bezterminowo.
Masz inne pytanie? Zadzwoń - chętnie odpowiemy!
535 78 78 08Potrzebujesz pomocy w sprawie odszkodowania?
Zadzwoń lub napisz - ocenimy Twoją sprawę i przedstawimy możliwości działania.
Umów się na konsultację